در آيات ديگرى از قرآن همين معنى با تعبيرهاى ديگر آمده است مانند آيه 117 سوره بقره : و إِذا قَضى أَمْراً فَإِنَّما يَقُولُ لَه كُنْ فَيَكُونُ : « هنگامى كه قضا و حكم او به چيزى تعلق گيرد تنها به او مىگويد موجود باش او نيز بلافاصله موجود مىشود ، و مانند آيه 40 سوره نحل » إِنَّما قَوْلُنا لِشَيْءٍ إِذا أَرَدْناه أَنْ نَقُولَ لَه كُنْ فَيَكُونُ : « سخن ما براى چيزى كه مىخواهيم ايجاد شود همين است كه مىگوئيم موجود باش بلافاصله موجود مىشود ( 1 ) . آخرين آيه مورد بحث كه آخرين آيه سوره « يس » است به صورت يك نتيجه گيرى كلى در مساله مبدء و معاد اين بحث را به طرز زيبايى پايان مىدهد ، مىگويد : « پس منزه است خداوندى كه ملكوت همه چيز در دست قدرت او است و همه شما به سوى او باز مىگرديد ( * ( فَسُبْحانَ الَّذِي بِيَدِه مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ وَإِلَيْه تُرْجَعُونَ ) * ) . با توجه به اينكه « ملكوت » از ريشه « ملك » بر وزن ( حكم ) به معنى حكومت و مالكيت است و اضافه « واو » و « ت » به آن براى تاكيد و مبالغه مىباشد ، مفهوم آيه چنين مىشود : حاكميت و مالكيت بى قيد و شرط همه چيز به دست قدرت خدا است ، و چنين خداوندى از هر گونه عجز و ناتوانى منزه و مبرا است ، و در اين صورت احياء مردگان و پوشيدن لباس حيات بر استخوانهاى پوسيده و خاكهاى پراكنده مشكلى براى او ايجاد نخواهد كرد چون چنين است بطور يقين همه شما به سوى او باز مىگرديد و معاد حق است !

--> ( 1 ) بحث ديگرى در باره تفسير جمله « كن فيكون » در جلد اول ذيل آيه 117 بقره صفحه 418 آمده است .